+ نوشته شده در شنبه ششم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 11:7 توسط آرمیا احمدی
|
مقدمه: شگفتی های آفرینش
بدان که هر چه در وجود است همه صنع خدای تعالی است. آسمان و آفتاب و ماه وستارگان و زمین و آنچه بر وی است چون کوه ها وبیابان ها و نهر ها وآن چه در کوه هاست از جواهر و معادن و آن چه بر روی زمین است چون میغ و باران و برف و تگرگ و رعد و برق و قوس وقزح و علاماتی که در هوا پدید آید همه عجایب صنع حق تعالی است و این همه آیات حق تعالی است که تو را فرموده تا در آن نظر کنی . پس اندراین آیات تفکر کن . در زمین نگاه کن که چگونه بساط تو ساخته است و جوانب وی فراخ گسترانیده و از زیر سنگ های سخت آب های لطیف روان کرده و در وقت بهار بنگر و تفکر کن که زمین چگونه زنده شود و چون دیبای هفت رنگ گردد . اگر در خانه ای شوی که به نقش و گچ کنده کرده باشند ، روزگاری دراز صفت آن گویی و تعجب کنی و همیشه در خانه ی خدایی هیچ تعجب نکنی ؟ و این عالم خانه ی خداست و فرش وی زمین است ولکن سقفی بی ستون و این عجب تر است و چراغ وی ماه است و شعله ی وی آفتاب و قندیل های وی ستارگان و تو از عجایب این غافل که خانه بس بزرگ است و چشم تو بس مختصر و در وی نمی گنجد . و مثل تو چون مورچه ای است که در قصر ملکی سوراخی دارد ؛جز غذای خویش و یاران خویش چیزی نمیبیند و از جمال صورت قصر و بسیاری غلامان هیچ خبر ندارد. اگر خواهی به درجهی مورچه قناعت کنی،می باش . و اگر نه راهت دادندتا در بستان معرفت حق تعالی تماشا کنی و بیرون آیی . چشم باز کن که عجایب بینی که مدهوش و متحیر شوی